X
تبلیغات
رایتل
پاورلیفتر
بدان که خداوند بر همه چیز آگاه است . پس بنگر که چگونه باید باشی ...
آرشیو
موضوع بندی
جمعه 28 مهر‌ماه سال 1385
آلبوم بدنسازان

سلام دوستای خوبم . از همه بر و بچه هایی که لطف کردن با Mail و Comment هاشون منو شرمنده کردن ممنونم . ایشالله تولدشون جبران میکنم‌!

از اونایی که یادمون نبودن هم ممنونم !‌ !‌ !

به بهانه قهرمانی Jay Cutler  تو مسابقات مستر المپیای امسال که تونست به امپراطوری رونی کولمن غول پیکر پایان بده (‌ حالا به کمک برادران ویدر ! یا چیز دیگه ! کاری نداریم . )‌ یه Wallpaper  قشنگ ازش تقدیمتون میشه .

Jay Cutler

Jay Cutler

برای دیدن عکس در ابعاد بزرگتر کلیک کنید .


یکشنبه 23 مهر‌ماه سال 1385
تولدت مبارک پسر !

سلام . اوه اوه . اگه بدونین امشب چه شبیه ؟! فردا چه روزی میشه !!!‌

21 سال پیش در چنین روزی یعنی 24 مهر ماه 1364 در یک خانواده متوسط در شهر زیبای لاهیجان  پسری به دنیا آمد که بعد ها وبلاگ پاورلیفتر رو تاسیس کرد !  !  !

بله ! فردا روز تولد منه . 24 مهر ماه .  و طبق معمول کسی یادش نیس ! پس خودم باید به خودم تبریک بگم و واسه خودم کادو بخرم ! البته زیاد از این جور حرکت ها خوشمم نمیاد ولی خوب دوست دارم این روز تو زندگیم یه تلنگر بهم بزنه که : هی پسر ... 1 سال دیگه از عمرت گذشت ...

این همون بچه شیطونیه که صحبتشه :

 

 

 

 عجب سعادتی نصیب من شد امسال .... روز تولد من درست مصادف شده با شهادت مولایم علی ( ع ) . باید قدر بدونم . واقعا لطفی شامل حالم شده که شاید دیگه تکرار نشه . البته امشب باید تو راه باشم و فردا  تو پادگان . اینم یه جورشه خب !‌ من که به هر حال مهم نیس برام.

 

 خدایا ! به حق همین شب عزیز و عالیقدر  و به واسطه ی مولا علی ( ع ) دست همه نیازمندان به لطفت رو بگیر و حاجتشون رو برآورده کن . خدایا ! به عظمت و مردانگی مولا علی ( ع ) لحظه ای ما رو به حال خودمون وا نزار و از اون چیزی که ازش میترسیم دورمون نگه دار .

 

اینم یه کارت تبریک از طرف خودم برای خودم !

 


یکشنبه 23 مهر‌ماه سال 1385
۲۱ رمضان هم گذشت ... علی (‌ع ) به وصال نزدیک میشه .

خب . ۲۱ رمضان امسال هم گذشت ... مونده فقط شب ۲۳ رمضان و شهادت مولا . خوش به حال هر کسی که استفاده کرد از این شبها . واقعا معتقدم خداوند به واسطه ی علی (‌ ع  )‌ حاجت بنده هاش رو راحت تر بر آورده می کنه . پس دعا کنیم . من هم خدا رو هزار بار شکر تونستم ۱۹ و ۲۱ رمضان رو همون جای سال های قبل باشم و فقط ۲۳ رو باید پادگان باشم . بازم شکر ...

چند بیتی در مدح مولای دو جهان علی (‌ع )‌ :

به لیلی چون رسیدم یا علی گفت      

ز مجنون هم شنیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالجنون است ؟       

که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز می کرد           به گوش غنچه کم کم  یا علی   گفت

دمی که روح در آدم دمیدند                 ز جا برخواست آدم     یا علی   گفت

چو نوح از موج طوفان ایمنی خواست      توسل جست و هر دم یا علی   گفت

عصا در دست موسی اژدها گشت        کلیم آنجا مسلم        یا علی   گفت

چگونه زنده می شد جان مرده ؟          یقین عیسی بن مریم  یا علی   گفت

رسول الله شنید از پرده غیب               ندا آمد که آن هم      یا علی   گفت

علی را ضربتی کاری نمی شد             یقینا ابن ملجم          یا علی   گفت

الهی ! اللهم اشفع کل مریض ... اللهم رد کل غریب ... اللهم فک کل اسیر ...

دعا کنین ... همه رو ...


شنبه 22 مهر‌ماه سال 1385
سوال کنید جواب بگیرید
محمد هادی ۱۸ ساله :
سلام .
با عرض خسته نباشید و تبریک به خاطر وبلاگ مفیدی که دارید . سوالاتی داشتم : 
من حدودن نصف دوستان عادیم غذا میخورم ، توی خونواده هم به کم غذایی معروفم!!
-قدم 174 سانتی متر هست (یکی دو سانت بالا پایین!!) وزنم 49-50 کیلوگرم
-استخوان بندی ریزی دارم اما استخون بندی کشیده ای دارم ، مثلن انگشتهام کشیده هستن
اینتوری بگم که اشتخوان های لاغری دارم (تو پر نیستم)
-متاسفانه صبحانه نمی خورم ، هم راغب به خوردن صبحانه نیستم هم وقتش رو ندارم
-ساعات خوابم زیاد تنظیم نیست ، توی تابستون ها شب ها بیدارم و تا ساعت 3 ظهر میخابم
اما در طول سال تحصیلی صبح ها 7 بیدار میشم و معمولن شب ساعت 12 میخابم
-تنقلات زیاد نمی خورم اما اگه یک کم از این تنقلات بخورم شاتهامو برای وعده اصلی غذا از دست میدم
-به طور کل کم غذا هستم ناهار کم می خورم ، اشتهام برای شام یک کم بهتره ، یک کم هم احساس ضعف در طول روز دارم (لرزش خفیف دست)
-از بعضی از غذا ها خوشم نمیاد و دستپخت هم برام مهمه! غذایی رو که بیشتر دوست دارم ممکنه 3-4 قاشق بیشتر بخورم نه خیلی ، افزودنی مورد علاقه من برای غذا لیمو ترش هست خیلی از وقتها غذا رو با لیمو ترش میخورم.
 
 شبها بدون شام نمی خابم
-باشگاه رو با یکی از دوستام که وزن و هیکل بهتری از من داره میرم برای انجام کامل حرکات و کار کردن زیاد توی باشگاه تشویق میشم اما تغذیه رو توی خونه تنها انجام میدم
-روزهایی که باشگاه میرم تا قبل از باشگاه برنامه غذایی هر روز رو دارم اما بعد از باشگاه :
پودر پروتیین به همراه شیر کم لاکتوز، موز ، خرما (سفیده تخم مرغ میگند که خوبه اما من نمیتونم اضافه کنم)عدسی به همراه سیب زمینی پخته شده بعدش شام هم میخورم.
 یک چیزهایی هم به ذهن خودم رسید:
میوه کم میخورم متاسفانه سیگار میکشم(روزی یک تا 5-6 نخ) متاسفانه اما سیگاری نیستم ممکنه یک یا دو روز نکشم بیشتر نمیشه بعضی وقت ها توی یک دوره یک هفته ای اشتهام خیلی بهتر میشه اما دوباره بعد ازاینککه بدنم انرژی جمع کرد اشتهام بد میشه!!
یکبار هم پیش دکتر تغذیه رفتم(دکتر .کیمیاگر) ایشون بدون اینکه توجه کنه اشتهای من کم هست بهم برنامه غذایی داد که اینها رو بخور اما من اشتهای خوردن (مخصوصن برای وعده های اصلی)ندارم
بعضی وقت ها دوبار ناهار میخورم (به مقدار کم)
قرص فیش اویل و مولتی ویتامین و ویتامین سی یا e هم هر وقت یادم بیاد میخورم

سنم هم : 18 سال داره تموم میشه

مرسی از اینکه وقت میزاری و کلی وقتتو میگیری .
بازم ممنون
===========
راستش مطلبت رو کامل خوندم و باید بگم تک تک مشکلاتی که باعث کم موندن ! وزنت شده رو خودت به صراحت گفتی ! با چند تا تغییر کوچیک تو عادات روزانه غذایی میتونی خیلی راحت بدنی تو پر و سرحال داشته باشی . بهت قول میدم هیچ کاری هم نداره .
اولین اشتباه نخوردن صبحانه . صبحانه مهم ترین وعده غذاییه که در طول روز میل میکنی . برای اینکه بدن در طول شب چیزی بهش نمیرسه در یه شرایط بد قرار میگیره و شروع بع تخریب بافت های عضلانی میکنه . حالا برای اینکه شرایط برعکس بشه با خوردت یه صبحانه خوب و کامل میشه به بدن کمک کرد تا خودش رو سرحال کنه !
برای صبحانه باید کربوهیدرات و پروتئین کافی به بدنت برسه . یه صبحانه ی خوب که نه دردسری داره تهیش نه بی مزست ! : 2 تا دونه سیب زمینی پخته + چند تا خرما + 1 لیوان شیر + یک تکه نون + مقداری پنیر + چند تا گردو ! همین !
خود من به شخصه گاهی صبحانه شعله زرد یا فرنی یا عدسی یا تن ماهی رو هم میخورم . بستگی به ذائقت داره . ولی سعی کن صبحانه رو از دست ندی .
برای وعده میان صبحونه و نهار هم باید یه چیزی در نظر بگیری . خیلیا فکر میکنن وقتی میگی در روز 6 وعده یعنی 6 بار بشینی سفره پهن کنی و تا خرخره بخوری ! در خالی که جدای سه وعده اصلی وعده های میانی میتونه از 1 عدد موز چند تا خرما . یه دونه میوه یا محلول پروتئینی یا همچین چیزایی تشکیل شده باشه .
برای ساعت 10 صبح من 1 لیوان شیر با چند تا خرما میخورم . البته گاهی شیرم رو با عسل و کنجد و جوانه گندم تقویت میکنم .
برای ناهار هم خودت باید بهتر بدونی . از درصد پروتئین + کربوهیدرات مشخصی استفاده کن .
ماهی و مرغ و گوشت غذا رو میتونی با مقداری برنج یا ماکارونی ترکیب کنی و با سبزی جات و ماست میل کنی .
البته نه طوری که احساس سیری کامل کنی . حجم غذات خیلی زیاد نباشه بهتره .
برای وعده قبل تمرینت که 2 3 ساعت قبل تمرینه از 1 لیوان شیر + 2 عدد سیب زمینی پخته یا نصف بشقاب ماکارونی + 1 قاشق عسل یا 3 تا خرما استفاده کن که انرژی لازم حین تمرین رو داشته باشی .
این شد چند وعده در روز ؟ 4 وعده . میمونه بقیش ...
بلافاصله بعد تمرین یه محلول دست ساز که خودم کشف ! و استفادده میکنم رو بخور که هم کربوهیدرات های کم گلیسمیک رو به بدن برسونه هم پروتئین کافی :
1 لیوان شیر + 1 قاشق عسل + 1 عدد موز + 2 عدد خرما + مقداری کنجد + 1 قاشق پودر جوونه گندم + 3 قاشق شیر خشک + 2 قاشق ماست . ( تو مخلوط کن بریز و حالشو ببر )
بعد تمرین هم باید تا 2 ساعت بعدش به بدت مواد غذایی برسونی . یعنی باید کربوهیدرات لازم برای پر کردن ذخایر گلیکوژن به بدنت برسه . پس میتونی ماهی + مقداری برنج یا نان + سبزی جات و ماست ( ماست خوبه ! ) میل کن .
قبل خواب هم میتونی برای آخرین وعده از همون محلول که بعد تمرین خوردی میل کنی . چون کازئین ( کیسیین ) که یه پروتئین دیر هضم هست رو داره و برای بدن در طول شب که خوابی مفیده .
برای اینکه در طول روز احساس گرسنگی نکنی همیشه این مواد غذایی مفید رو همراه داشته باش تا بر مشکل بعدیت فائق شی : خوردن تنقلات بی ارزش !!! این تنقلات نه تنها به بدنت کمکی نمیکنه بلکه باعث سستی بدن هم میشه . همیشه سعی کن پسته و فندق و بادام و توت خشک و انجیر رو برای تنقلاتت استفاده کنی . هم فوائد زیاد دارن هم برای رفع گرسنگی تا وعده غذاییت کمکت میکنن .
همین ! بدون که تمرین تو باشگاه 40 % ماجراست و بقیش تغذیه و استراحته .
بله ! مشکل بعدیت پیدا شد ! استراحت . گفتی خواب منظم نداری. خب پسر خوب یه آدم عادی که ورزش هم نمیکنه رو اگه خواب مرتب و کافی بهش ندی ضعف بدنیش مفرط میشه و نمیتونه سلامت کامل داشته باشه .
8 ساعت خواب حتما داشته باش . خودش باعث افزایش حجم عضلات و پر شدن بدن میشه . بدن تو خوابه عمیقه که شروع به ساختن عضله و بازسازی تخریب ها میکنه .
فکر نکن که بافت های بدن فقط با تمرین تخریب میشه ... نه . حتی با پیاده روی ها و فعالیت های روزمره هم ما باعث تخریب و تضعیف بافت های عضلانی میشیم و تو خوابه که بدن از مواد غذایی که بهش رسوندیم استفاده میکنه و شروع به ترمیم میکنه .
میبینی ؟ همشون به هم وابسته هستن ... هم تغذیه هم استراحت و خواب هم تمرین ... مثل یه زنجیر .
اینکه روز ها بخوابی خوبه . 15 دقیقه چرت بعد از ظهر ( که من ازش محرومم ! ) فوق العادست . بیشترش نه ...
شب ساعت 10 یا دیگه حداکثر 11 بخوابی کافیه . صبح هم که همه معمولا 6 یا 7 بیدارن .
برای تمرین سعی نکن به بدنت فشار غیر متعارف بیاری. یه حریف تمرینی در حد خودت داشته باش و اصول تمرینی رو رعایت کن . یعنی چی ؟ یعنی همه حرکات با دامنه کامل حرکتی و و.زنه در حد توانت انجام بشه و اضل افزایش هرمی رو رعایت کن برای 8 هفته . یه سیکل 8 هفته ای در نظر بگیر برای خودت و وزنه رو هر هفته زیاد کن . 5/2 کیلو زیاد کنی هر هفته گمونم بد نباشه . یا حتی کمتر .
سنت تقریبا برای رشد ایده اله و میتونی با همین چند تا نکته کوچولو تغییر شگرفی بکنی .
باور کن نیازی به مکمل ها نداری.
ولی صبح ها همراه ضبحانه و بعد از تمرین میتونی از 1 عدد مولتی ویتامین مینرال استفاده کنی .
کپسول امگا 3 رو هم تهیه کن و 1 ساعت بعد صبحانت 1 عدد میل کن . برای رشد خیلی مفیده .
کراتین ؟ : بعد یکی دو سال سابقه تمرین میتونی کراتین هم مصرف کنی .
قرص فارماتون برای افزایش کارکرد بدن و اشتها و رفع ضعف و خستگی استفاده میشه ولی من زیاد توضیه نمیکنم .
رو همون تغذیه تاکید داشته باش . هیچ فرمول جادویی و معجزه ای در کار نیست ! همش خودتی و خودت!
میگی من به کم غذایی معروفم ! باید بگم اینکه چقدر بخوری مهم نیست ... مهم اینه که چی میخوری و کی میخوری ؟!
دکتر تغذیه هم اصول رو در اختیارت قرار میده . اینو بگم که بدن به همه چیز عادت میکنه و مقاوم میشه . پس هر 2 هفته یه بار چیزایی که دوست داری رو بخور و یه تغییری تو عادات غذاییت بده که بدن کپ کنه !
بازم اگه چیزی تو ذهنت بود بپرس . جواب منم به حساب پروفوسوری من نزار ! من خودم مثل خودت به همچین چیزایی برخوردم و تونستم این وضعیت رو رد کنم . و حالا دارم به تو هم میگم .
موفق باشی داداش من .
شما هم اگه سوالی داشتین من در خدمتم . اگه بلد نباشم هم از یه منبع موثق سوال میکنم .

جمعه 21 مهر‌ماه سال 1385
علی (ع) در واپسین لحظات حیات

سر هر حرف مکث کن مثل همیشه بغضتو تو گلوت حبس کن و به هیچ قطره اشکی اذن فرود نده ، حتی آه هم نکش ، بمون ی جاهایی بین مرز بودن و نبودن و این حالت رو تا آخر عمر حفظ کن ، که تو نه در خور اشک ریختنی ، باید بسوزی در .... خواهم گفت اندکی صبر کن ، بگذار داغ بی پدریم سبک شود ، بگذار جامه ی سیاه رمضان را از تن بدر آورم ، صبر کن شیعه چندیست داغدار است ، شیعه فردا روزی یتیم میشود ، به حرمت دل تک تک شیعیان، همان پیروان راستین که در حد فهم دانستند و ... به حرمت آنان مجالت می دهم تو هم فرصتی به من ده تا اشکهای یکساله را که در خمره ی دل می، شده اند در جام قدر ریزم و بغض یتیمی و بی کسی ام را در چاههای آسمانش که پر است از ملائک فریاد زنم ، آنگاه سبکدلتر از این با تو سخن خواهم گفت ، سخنهای بسیار از فرقهایی که شکافتی .... آنگاه خودت خواهی دانست سر هر حرف چند آه باید بکشی !!!

و ی عذر خواهی کوچک ؛

عزیزان هر کس از علی گفت عکس رخساری نشاند به نشانه ی علی زمانش!!!! ، گشتم پا برهنه ،‌تمام نخلستانهای بی کسی را گشتم ، تا اینکه دل گفت:‌ گشتم نبود نگرد نیست . خمیده قامت و شکسته دل نشستم، زیر هر نخل آوایی شنیدم، از روزن هر چاه ندایی برخاست که: « نه هر که چهره بر افروخت دلبری داند »

به چه خیره شدی؟ یتیمی دیدن دارد؟ بگذار و بگذر . کدامین نوشدارو مرا از یتیمی می رهاند؟

 ایشان فرزندان خود را خواستند و به آنها چنین وصیت فرمودند:

« شما را سفارش می کنم به ترسیدن از خدا و این که دنیا را مخواهید هر چند دنیا پی شما آید و دریغ مخورید بر چیزی از آن که به دستتان نیاید و حق را بگوید و برای پاداش آن جهان کار کنید و با ستمکار در پیکار باشید و ستمدیده را یار . و شما و همه ی فرزندانم و کسانم و آن را که نامه من بدو رسد سفارش می کنم به ترس از خدا و آراستن کارها و آشتی دادن با یکدیگر که من از جد شما که سلام و درود خداوند بر او و اهل بیتش باد شنیدم؛ می فرمود: « آشتی دادن میان مردم بهتر است از نماز و روزه سالیان. »

خدا را! خدا را! همسایگان را بپایید که سفارش شده ی پیامبر شمایند؛

پیوسته درباره آنها سفارش میفرمود چندان که گمان بردیم برای آنان ارثی معین خواهد نمود.

خدا را! خدا را! درباره ی قرآن، مبادا دیگری بر شما پیشی گیرد در رفتار به حکم آن. خدا را! خدا را! درباره ی نماز که ستون دین شماست. خدا را! خدا را! در حق خانه پروردگارتان!

آن را خالی مگذارید! چندان که در این جهان ماندگارید که اگر، حرمت آن را نگاه ندارید به عذاب خدا گرفتارید. »

اندک اندک آرزوی ایشان تحقق می یافت و بدانچه می خواستند نزدیک می شدند. ایشان از دیرباز، خواهان شهادت بودند و می فرمودند:

« خدایا بهتر از اینان را نصیب من دار و بدتر از مرا بر اینان بگمار!»

علی (ع) به لقای حق رسیدند و عدالت، نگهبان امین و بردبار و برپادارنده ی خود را از دست داد و بی یاور ماند.

:::::::::::::::::::: جایگاه علی ( ع )‌ در هستی :::::::::::::::::::


پنج‌شنبه 20 مهر‌ماه سال 1385
مهراب فاطمی :‌ از رضازاده قوی تر هستم !‌

گفت وگو با مهراب فاطمی :  

مردم خوششان می آید. کیف می کنند. وقتی می بینند یک نفر زیر وزنه ای که حتی تصورش پشت آدم را می لرزاند ایستاده. وقتی می بینند زور بازو چه می تواند بکند کیف می کنند. از دیدن سنگ های بزرگی که جابه جا می شوند احساس قدرت می کنند.مردم دوست دارند. آدم های زوردار را دوست دارند. از نزدیکی به آن ها احساس اعتمادبه نفس و غرور پیدا می کنند. همه جای دنیا هم حکایت همین است. از قهرمانان پرورش اندامی که تبدیل به ستاره های سینما می شوند تا ستاره های غول پیکری که مثل آرنولد ممکن است برای فرمانداری یک ایالت در آمریکا انتخاب شوند.معلوم نیست چه رازی در کار است. اما قدیمی ترین دست ساخته های بشر را هم که نگاه کنید، می فهمید که عضلات در هم پیچیده و ابرانسان های غول پیکر چطور همیشه ذهن انسان را به خود مشغول کرده اند. این که حالا هم مردم ساعت ها حاضرند بنشینند و نبرد قوی  هیکل ها را ببینند چیز تازه ای نیست. و این که تلویزیون اشتیاق عمومی را کشف کرده و هر سال کوه های گوشت و عضله را به جان هم می اندازد هیچ عجیب نیست.آن  وقت از بین همة این مدعی ها، که لابد توی محله و شهرشان حتی رستم را به رسمیت نمی شناسند، یکی شده مهراب فاطمی که هر سال پشت بقیه را به خاک می مالد و ثابت کرده که در این میدان پرمدعی، یل بی همتایی است.می توانید ستایش اش کنید یا او را به چیزی نگیرید، اما نمی شود انکار کرد که حالا برای خودش پدیده ای است. قهرمانی که وقتی برای عکاسی او را به میدان آزادی بردیم، مردم هجوم آوردند و نظم شهر مختل شد.آن وقت شما فکر می کنید پشت پیشانی آدمی که این همه زور را با خودش این طرف و آن طرف می برد، چه می گذرد؟ رضازاده فقط دو تا کار می کند. وزنه را یک ضرب بالا ببر. وزنه را  دوضرب بالا ببر. اما ما روی مچ پا تا گردن کار می کنیم .  مهراب فاطمی چه کار کرده که به این جا رسیده. اگر به وزنه زدن باشد که الان دویست سیصد هزار نفر هر شب در باشگاه ها تمرین می 
کنند.

بالاخره یک فرمول خاصی داشتی که به این جا رسیدی. از سال 74 تا 76 کشتی می گرفتم. با منصور برزگر هم تمرین می کردم. اما فقط یکی دو سال طول کشید. آن سال ها برادر بزرگترم مهدی رفت سمت پاورلیفتینگ. من را هم برد طرف پاورلیفتینگ. تا این که سال 77 شدم قهرمان ایران. رکورد آسیا را هم زدم. بعد هم که زیرنویس تلویزیون زدند کسانی که قدرت خوبی دارند می توانند در مسابقات قوی ترین مردان ایران شرکت کنند.  همان مسابقاتی که در سالن بانوان ورزشگاه آزادی بود؟ آره. بعد از این که زیرنویس را دیدم به مهدی گفتم و دوتایی رفتیم ثبت نام کنیم. آن  جا پرسیدند شما چه ورزشی می کنید، ما هم گفتیم پاورلیفتینگ. بعدها فهمیدیم که قوی ترین مردان دنیا هم پاورلیفتینگ کار می کنند.
دورة اول قهرمان شدی؟ روز فینال آن قدر تماشاگر آمده بودند سالن که طبقة دوم داشت می ریخت. از همة طبقات آمده بودند.قبول دارم تمرین کردی. قبول دارم عرق ریختی. ولی نمی توانم قبول کنم که برای رسیدن به این جا هیچ دارویی استفاده نکردی. برای مسابقات باید سه تا فاکتور نفس، قدرت و استقامت را رعایت کنی. اگر بخواهی دم به دقیقه پروتئین و کربن بخوری، حجم بدنت بیشتر می شود. برای همین نمی توانی تو کارهای سرعتی موفق باشی. ورزشکار قدرتمندی بود که چون وزن زیادی داشت نمی توانست تو آیتم های سرعتی شرکت کند. بعد هم که شایعه کرد مصدوم شدم. دروغ گفت؟
کسی که پروتئین و مکمل  می خورد، نمی تواند موفق باشد.شاید مکمل ها به درد نخورد، ولی دوپینگ که نتیجه می دهد.اصلا مسابقات دوپینگ آزاد است. تو مسابقات جهانی هم تست نمی گیرند.
خودت دوپینگ می کنی؟اگر بخواهم فقط تو قوی  ترین مردان شرکت کنم مشکلی ندارد. ولی من هر سال تو مسابقات آسیایی پاورلیفتینگ هم شرکت می کنم. آن جا تست می گیرند. اگر دوپینگ کنم از پاورلیفتینگ محروم می شوم.یعنی دارو مصرف نمی کنی؟
کراتین استفاده می کنم. استقامت را بالا می برد. یک سری ویتامین و یک برنامة غذایی. این کار دوپینگ را برای من می کرد. کم نیاوردی جلوی کسانی که دوپینگ می کردند؟کسی که دوپینگ کند، عمر قدرتش کم است. در همین مسابقات کسانی که دوپینگ می کردند توی پنج شش تا آیتم اول خوب بودند، بعد کم می آوردند.
ملکی دوپینگ کرده بود؟ نمی دانم. فقط این که وزنش را خیلی بالا برده بود. با قد 180، وزنش شده بود 150 کیلو. قدرتش خوب بود، ولی تحرک نداشت. تو کارهای قدرتی از من قوی تر بود.
پس با این وضع فقط کسی که وضع مالی خوبی دارد موفق می شود.
اگر کسی نتواند پول این داروها را بدهد چی؟
نمی تواند در این رشته موفق باشد. الان من خودم از نظر مالی تأمین هستم. اگر کسی تأمین نباشد نمی تواند رشته را دنبال کند. حتما باید وضعت توپ توپ باشد.
خودت از کجا تأمین شدی؟
بچه که بودم بابام ساختمان می ساخت. الان هم من چند تا باشگاه دارم.
فروش دارو چطور؟
آره، خودمان وارد می کنیم.
چند تا شاگرد داری؟
سیصد چهارصد نفر حدودا. از وقتی این مسابقات را پخش می کنند، همه می آیند باشگاه می گویند می خواهیم مثل تو بشویم. از شهرستان هم می آیند.
از وقتی مهدی فاطمی شده داور مسابقات همه احساس می کنند که داوری به نفع توست.
آیتم ها را که اجرا می کردم فرامرز خودنگاه بالای سرم بود. ربطی به مهدی نداشت. بالاخره فیلم مسابقات هم هست. جایی که مسابقه می دهیم پنجاه نفر کرونومتر دستشان می گیرند. اگر کسی بخواهد زمان را کم کند همه می فهمند.


رکوردهای سال اول مردان آهنین با رکوردهای الان قابل مقایسه نیست. سال اول کنده، 70 کیلویی بود، الان شده 130 کیلو. آن سال در پلکان قدرت وزنه ها 150 کیلویی بود الان به 260 کیلو هم رسیده. واقعا این قدر رشد کردید یا دوپینگ پیشرفت کرده؟ نه، قوی تر شده اند. الان مردان آهنین 90 درصد در حد مسابقات جهانی شده.
اما دوپینگ هم که بود. نه اگر بخواهید دوپینگ کنید نمی توانید چند سال دوام بیاورید. تو همین چند ساله کسانی بودند که با دوپینگ قهرمان شدند، ولی پس از آن نتوانستند ادامه بدهند. بعد هم خودشان را زدند به بازنشستگی. 
یکی نیست بگوید دوران طلایی این رشته 30 تا 40 سالگی است. چرا بید یک ورزشکار سی ساله بازنشسته شود؟ مسابقات جهانی شرکت می کنی؟
الان دو سالی می شود که هستم. به فینال هم می رسم. یعنی بین دوازده نفر برتر هستی؟
الان رنکینگ را هم نگاه کنی، بین صد و خرده ای نفر جزو بیست نفر هستم.
عصبانی می شوی؟
تو تمرین، اگر نتوانم وزنه ای را بلند کنم عصبانی می شوم. حتی شاید سرم را هم به میله بکوبم.
تو خیابان چطور؟
خیلی خودم را کنترل می کنم. ولی عصبانی هم می شوم.
تا حالا از کوره در رفتی؟
آره.
افسرها شما را جریمه می کنند؟
نه می شناسند. هر کدام هم که مرا می بینند می آیند سمتم. سلام، 
حال و احوال. بعد هم از من برنامة غذایی و تمرینی می خواهند وسط خیابان.
چـقــدر خرج بـدنت می کنی؟
ماهی 400 هزار تومان.
همه می گویند این مردان آهنین فقط عــضلاتشـــان کار مـی کــند.  مغزشان تعطیل است.
عقل سالم در بدن سالم است.
چرا رضازاده هیکلش خوب نیست؟ بالاخره رضازاده هم ورزش می کند. وزنه می زند.

رضازاده فقط دو تا کار می کند. وزنه را یک ضرب بالا ببر. وزنه را دوضرب بالا ببر. اما ما روی مچ پا تا گردن کار می کنیم. روی تمام اعضای بدنمان فشار می آوریم. البته بستگی به خود ورزشکار هم دارد. الان من خودم دوست دارم هیکل خوبی داشته باشم. ولی بعضی ها اهمیت نمی دهند.
اگر تو را در قایق بگذارند و پارو دستت بدهند و بگویند با یک قایقران حرفه ای مسابقه بده، تو می بری یا قایقران. کدامتان قوی ترید؟
آن ها استقامت زیادی دارند. شاید من تو دو دقیقه اول بهتر پارو بزنم ولی بعدش خسته می شوم. آن ها خستگی ندارند.
رکوردهای تو پاورلیفتینگ؟
تو اسکات پا 380 کیلوگرم. تو پرس سینه 290 کیلوگرم، تو حرکت لیفت هم 365 کیلوگرم. الان حرکت لیفت من در جهان بین سه تا رکورد برتر دنیاست.
اگر بخواهی یک ضرب و دوضرب وزنه بلند کنی رکوردت چقدر می شود؟
این ورزش تخصصی ما نیست. اصلا نمی توانیم میله را روی سینه بگذاریم. حجم عضلاتمان جوری است که نمی توانیم. مثل این است که  از رضازاده بخواهی حرکات ما را انجام دهد. بالاخره وزنش بالاست. 
تحرک و سرعت ندارد. فقط قدرت دارد.
بین تو و رضازاده کدام قوی تر است؟
رضازاده قهرمان وزنه برداری جهان است. ربطی به قوی ترین مردان جهان ندارد. در ایران هم کلا حساب کنی، من از او قوی ترم. چون سنگین ترین وزنه را در مسابقات وزنه برداری بلند می کند به حسین می گویند قوی ترین مرد جهان.
این لقب را فقط توی ایران رویش گذاشته اند. یک سال رضازاده را به  مسابقات آرنولد کلاسیک دعوت کردند. گفتند حالا که ادعا می کنی  قوی ترین مرد دنیا هستی بیا مسابقه بده. رضازاده نرفت. بعد هم 
اعتراض کردند که دیگر حق نداری اسم خودت را بگذاری قوی ترین مرد  جهان.
شنیدم سه ماه دیگر مسابقات قوی ترین مردان جهان در ایران انجام می شود.
 آره شش نفر را دعوت کرده اند.
واقعا مسابقات جهانی است؟
ببین، مسابقات قوی ترین مردان جهان سالی ده بار در کشورهای مختلف انجام می شود. هر ورزشکاری هم می تواند در هر ده مسابقه شرکت کند. اما آخرش بهترین رکوردهای هر کسی را برای رده بندی حساب می کنند.
تو در چند تا از مسابقات شرکت می کنی؟
سالی یک مسابقه. برای همین در لیست برتر قوی تری مردان دنیا نیستم. اگر بخواهم در آن لیست بروم باید تمام مسابقات را بروم. آرنولد بعد از این که بازنشسته شد، رفت تو سیاست، الان هم که 
فرماندار ایالت کالیفرنیای آمریکاست. تو فکر این کارها نیستی؟
نه، خوشم نمی آید. ورزش از سیاست جداست. نباید با هم قاتی کنیم.
پیشنهاد بازی تو فیلم داشتی؟
آره.
کدام کارگردان بود؟
اسم کارگردانش را مهدی می داند. اما تا جایی که یادم هست محمدرضا گلزار هم تو فیلم بود. به من نقش پلیس گارد را دادند. اما نقش جلوی گلزار را قبول نکردم.

حرف آخر ؟  موفق باشین !


دوشنبه 17 مهر‌ماه سال 1385
پرچم ایران با نام حسین رضا زاده به احتزاز در آمد .

حسین رضا زاده در مسابقات قهرمانی جهان در دومنیکن با رسیدن به حد نصاب مجموع ‪ ۴۴۸‬کیلوگرم برای چهارمین بار در دسته ‪ + ۱۰۵‬کیلوگرم قهرمان جهان شد.
رضا زاده که در حرکت یک ضرب با بلند کردن وزنه ‪ ۲۰۲‬کیلوگرم اول شده بود در حرکت دوضرب هم وزنه ‪ ۲۴۶‬کیلوگرم را بالای سر برد و مقام نخست را کسب کرد و در پایان هر سه مدال طلای حرکت‌های یک ضرب ، دوضرب و مجموع دسته ‪ + ۱۰۵‬کیلوگرم را تصاحب کرد.

در این رقابتها آرتن اوداجین از اوکراین با حد نصاب ‪ ۴۳۹‬کیلوگرم (‪ ( ۱۹۹+ ۲۴۰‬دوم و سینگ دونگ از چین با حد نصاب ‪ ۴۳۷‬کیلوگرم(‪(۱۹۲+۲۴۵‬ سوم شدند.

 

عناوین کسب شده حسین رضا زاده به این شرح است :
سال ‪ ۱۹۹۹‬مسابقات جهانی آتن مدال برنز
سال ‪ ۲۰۰۰‬بازیهای المپیک سیدنی مدال طلا
سال ‪ ۲۰۰۱‬رقابتهای جهانی انتالیا ترکیه شرکت نکرد
سال ‪ ۲۰۰۲‬رقابتهای جهانی ورشو لهستان مدال طلا
سال ‪ ۲۰۰۳‬مسابقات جهانی ونکور کانادا مدال طلا
سال ‪ ۲۰۰۴‬بازیهای المپیک آتن مدال طلا
سال ‪ ۲۰۰۵‬مسابقات جهانی دوحه قطر مدال طلا
سال ‪ ۲۰۰۶‬مسابقات جهانی دومنیکن مدال طلا

"حسین رضازاده" پس از کسب سه مدال طلا در دسته فوق سنگین از مسابقات جهانی در دومینکین شب گذشته به میهن بازگشت.
جمعی از مسوولان ورزش کشور از جمله کیومرث هاشمی معاون ورزش قهرمانی سازمان تربیت بدنی ، پیشکسوتان و ورزشکاران رشته وزنه‌برداری و علاقه‌مندان این رشته شب گذشته برای استقبال از رضازاده به فردوگاه مهرآباد تهران آمده بودند و این قهرمان نام آور کشورمان را مورد تشویق قراردادند.


علی مرادی رئیس فدراسیون وزنه برداری و دیگر مسئولان این فدراسیون که همراه رضازاده به دومنیکن سفر کرده بودند نیز دیشب به کشوربازگشتند.

دارنده هفت مدال طلا مسابقات جهانی والمپیک دربدو ورود به کشور، مدالهای طلایش در مسابقات جهانی دومینکن را به مردم و رهبر معظم انقلاب اسلامی تقدیم کرد.

وی با ابراز خرسندی از کسب سه مدال طلا از این مسابقات گفت: واقعا جای سایر وزنه‌برداران ایرانی دراین مسابقات خالی بود و من به عنوان تنها نماینده ایران به قصد کسب سه مدال طلا به دومینکن رفته بودم.

رضازاده اظهارامیدواری کردکه در بازیهای آسیایی ‪ ۲۰۰۶‬دوحه قطر نیز بتواند مدال طلا بگیرید و دل مردم ایران را شاد کند.



1 2 >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 509324


free counters

Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها